REYKJAVÍK Í AUGUM HINS BROTTFLUTTA

Eins og tæplega helmingur landsmanna er ég Reykvíkingur.  Eins og flestir Reykvíkingar þá liggja ættarþræðir mínir flestir annað en til Reykjavíkur því móðurfólkið mitt eru sunnlendingar og amma mín í föðurætt á ættir að rekja til Flateyjar á Breiðafirði og norðurlands sé farið aftar í söguna.  Afi minn í föðurætt er reyndar fágætt eintak, því hann var Reykvíkingur í húð og hár.  Fæddur á Bræðraborgarstíg þakka ykkur fyrir.  Hann hét Sveinn Þórarsson.  Hann lifði alla tíð í Reykjavík og lengst á Tungötu 49 með ömmu minni.  Ég

Lesa meira

KÖGUN. UPPHAFIÐ OG SKÝRSKOTUNIN

Eftir að Gunnaugur M Sigmundsson stefndi mér vegna bloggfærslu um Kögunarmálið, hef ég sökkt mér ofan í það af fullum krafti.  Ég er svo heppin að þetta mál er unnt að rannsaka all-gaumgæfilega gegnum internetið.  Fyrirbæri það sem kallast „Google“ er afar þarft í þessum erindagjörðum og hefur stoðað mig óskaplega.  Einnig eru flest allir prentmiðar landsins aðgengilegir á hinni stórkostlegu síðu, Tímarit.is.  Greinasafn Morgunblaðsins er fullt af efni um Kögunarmálið og ber blaðamennsku á Mogganum fagurt vitni.

HÆTTIÐ AÐ BERJA BUMBUR

Ég skildi ekki þessa bumbu-mótmæli í síðustu viku og skil þau reyndar ekki ennþá.  Ég var því bara nokkuð sáttur þegar ég sá einhversstaðar að Hörður Torfason skildi þau ekki heldur.  Ég held að þessi mótmæli hafi ekki beinst að neinu sérstöku eins og mótmælin í Búsáhaldabyltingunni.  Þetta voru svona „helvítis fokkíng fokk-mótmæli“.  Þarna voru VG-liðar, sjálfstæðismenn, anarkistar og einstæðir foreldrar.  Mér hætti að lítast á blikuna þegar ég sá nasistafána á lofti í miðjum mótmælunum.

Site Footer