STARFSMAÐUR Á PLANI?

Þeir sem gripið hafa til varna í Bankasýslumálinu hafa sagt að Páll Magnússon hafi bara verið starfsmaður í Viðskiptaráðuneyti Valgerðar Sverrisdóttur þegar Búnaðarbankinn var afhentur hinum alræmda S-hóp á silfurfati.

SPURNING UM TRÚVERÐUGLEIKA

Össur Skarphéðinsson hefur gripið til varna fyrir Pál Magnússon.  Hann segir að útilokað sé að ráðningin sé af pólitískum meiði sprottinn og bendir á að Páll sé Framsóknarmaður.  Þarna er Össur að misskilja gagnrýnina á ráðninguna.  Það hefur að vísu verið bent á samtryggingakerfi stjórnmálaflokkana í þessu samhengi en gagnrýnin hefur aðallega verið á öðrum forsendum en þeim sem Össur vísar í.

UMSÆKJANDI: FINNUR INGÓLFSSON

Ráðning Páls Magnússonar í embætti forstjóra Bankasýslu ríksins hefur óteljandi fleti.  Það er hægt að nefna að hann var eini umsækjandinn sem ekki fyllti skilyrði þau sem sett eru í lögum um stofnunina.  Það má nefna að formaður stjórnar Bankasýslunnar, maður að nafni Þorsteinn Þorsteinsson, sagði að ákveðið hefði verið að horfa framhjá þætti Páls við sölu ríkisbankana á sínum tíma.  En eins og allir vita þá voru bankarnir afhentir vildarvinum Framsóknarflokks (Búnaðarbankinn) og Sjálfstæðisflokks (Landsbankinn).

„RÉTTI MAÐURINN“

Eins og lesendur hafa tekið eftir, hef ég verið að skoða ráðningu Páls Magnússonar sem forstjóra Bankasýslu ríkisins.  Ég tel svo augljóst að maðkur sé í mysunni að ég er búni að panta afrit af öllum fundum, fundargerðum, minnisblöðum og öllu opinberu efni sem var skrifað í ráðherra tíð Valgerðar Sverrisdóttur.  Ég var sannfærður um að þar muni leynast svarið við spurningunni hversvegna óhæfasti umsækjandinn var valinn í embætti forstjóra Bankasýslu ríkisins

POMPEI SPILLINGARINNAR

-Árið 79 gaus eldfjallið Vesúvíus með þeim afleiðingum að þorpin Pompeii og Herculaneum hurfu í eld og eimyrju.  Það var ekki fyrr en árið 1749 að þorpið „fannst“ aftur.  Síðan þá hafa vísindamenn leitt i ljós ómetanlegar upplýsingar um daglegt líf á Ítalíu undir ægivaldi Rómar.  Pompeii er alger fjársjóður fyrir fornleifafræðinga og ennþá eru að koma í ljós uppgötvanir sem breyta sögunni pínulítið í hvert skipti.

15. MAÍ 1998. – BOMBURNAR FALLA

Eftir tímamótagrein Agnesar Bragadóttur í Morgunblaðinu er ljóst að Mogginn hefur fengið nóg af svívirðilegu einkavæðingarbraski Sjálfstæðis og Framsóknarflokks.  Salan á Síldarverksmiðju ríkisins var í fersku minni og vakti óbragð í munni allra sem fylgdist eitthvað með samfélagsmálum á þessum tíma. Grein Agnesar er óvenju beinskeytt, löng og greinilegt að hún hefur kynnt sér málið í þaula.  Morgunblaðið fjallaði um málið í leiðara þann 12. maí og tónninn var skýr.  „Þetta er óþolandi og við eigum ekki að líða þetta“.  Kíkjum á nokkur dæmi:

ÍSLAND ER DAUTT – LIFI ÍSLAND

Ég er búin að vera í ljómandi skapi að undanförnu.  Í fyrsta lagi er gaman að vera byrjaður að vinna, svo lenti ég í ævintýri með bílinn minn, svo er konan mín frábær og krakkarnir sömuleiðis.  Já og svo sá ég viðtal við Jón Gnarr í Kastljósinu.  Það gladdi mig ósegjanlega.  Og ég fór að hugsa.

MEÐ BROS Á VÖR EN ÓBRAGÐ Í MUNNI

Í síðustu viku bloggaði ég bara um eitt mál.  Endurráðningarmál Halldórs Ásgrímssonar hjá norrænu ráðherranefndinni.  Eins og flestir Íslendingar varð ég fyrir hálfgerðu áfalli þegar Halldóri var umbunað fyrir efnahagshrun Íslands með endurráðningu til tveggja ára.Ég skrifað því bréf um þessa hneisu þar sem ég vakti athygli yfirmanna Halldórs á ferli hans, spillingu og hryðjuverkum gegn íslensku þjóðinni.  Ég lét svo þýða á 4 tungumál. Dönsku, sænsku og norsku.  Finnska þýðingin kemur vonandi í þessari viku og sú færeyska einnig.

JÓN GNARR ER FRÁBÆR

Ég held að Reykvíkingar hafi ennþá ekki fattað þvílík tíðindi það voru þegar Besti flokkurinn vann stórsigur í Borginni.  Í raun má segja að aðeins ein manneskja hafi fattað hvað fólst í þessum atburði.  Það var Jóhanna Sigurðardóttir formaður Samfylkingarinnar og forsætisráðherra.

Site Footer