FLOKKURINN R A S S S K E L L T U R – – SILFURREFURINN ER ALVEG MEÐ ÞETTA

Ræða Jóhönnu Sigurðardóttur forsætisráðherra á Alþingi í umræðu um vantrauststillögu Sjálfstæðisflokksins 13. apríl 2011.

 

Virðulegi forseti.
Ég vil þakka hæstvirtum þingmanni, Bjarna Benediktssyni fyrir að leggja fram þessa þingsályktunartillögu og efna þannig til umræðu um störfVríkisstjórnar Samfylkingarinnar og Vinstrihreyfingarinnar- Græns
framboðs.
Fyrstu meirihlutastjórn jafnaðarmanna og félagshyggjufólks á Íslandi. Fyrstu ríkisstjórnina sem ekki er bundin á klafa sérhagsmuna í atvinnulífi og forréttindastétta. Það þarf engan að undra að það gusti um slíka ríkisstjórn, ekki síst þegar haft er í huga að verkefni hennar í efnahagslegri- og félagslegri endurreisn landsins eru einnig fordæmalaus.
Fram til þessa hefur ríkisstjórnin fyrst og fremst þurft að glíma við þær
alvarlegu afleiðingar sem hrun bankakerfisins, hrun íslensku krónunnar
og hrun bóluhagkerfisins, sem áratugur Davíðs Oddsonar í Stjórnarráði
Íslands og Seðlabankanum orsakaði. Með stórfelldum hagstjórnarmistökum,
spillingu og þjónkun við hagsmuni stóreignafólks og frjálshyggjutrúboð.
Öllum ber nú saman um að vanhæfari ríkisstjórnir hafi vart starfað á
Íslandi eins og á umræddum áratug undir forystu Sjálfstæðisflokksins.
Um afleiðingarnar er hægt að lesa í vandaðri og ítarlegri skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis.
Það
er til vitnis um kaldhæðni örlaganna að Sjálfstæðisflokkurinn hafi lagt
fram vantrauststillögu sína á eins árs afmæli skýrslu rannsóknarnefndar
Alþingis. Menn eru fljótir að gleyma á þeim bænum.

þegar allir greiningaraðilar og sanngjarnir stjórnmálarýnar viðurkenna
og lýsa því yfir að Ísland sé komið yfir erfiðasta hjallann og nú geti
hagur landsmanna aftur farið að vænkast eftir þrengingar hrunsins, þá
stíga forystumenn Sjálfstæðisflokksins fram og hrópa: “Nú get ég !”
Heyr á endemi !
Sjálfstæðisflokkurinn
hefur ekki einu sinni enn þann dag í dag beðið þjóðina afsökunar á þeim
gríðarlegu erfiðleikum sem flokkurinn leiddi yfir þjóðina í stjórnartíð
sinni.
Sjálfstæðisflokkurinn hefur ekki enn
gert upp styrkjamál sín, styrkjamál frambjóðenda sinna eða axlað ábyrgð á
þeirri spillingu sem viðgekkst í Stjórnarráðinu undir þeirra stjórn.
Sjálfstæðisflokkurinn
hefur einskis iðrast og hefur enn ekkert lært. Sjálfstæðisflokkurinn á
enn ekkert erindi í ríkisstjórn eða forystuhlutverk í íslenskum
stjórnvöldum.

 

Virðulegi forseti
Staðreyndin
er sú, að þrátt fyrir erfiðar aðstæður og þær margþættu aðgerðir sem
ríkisstjórnin hefur þurft að grípa til vegna hrunsins, sem lítt eru til
vinsældir fallnar, blasir góður árangur ríkisstjórnarinnar hvarvetna
við.
Þetta á við um efnahagsmálin, þar sem
einu mesta efnhagshruni allra tíma hefur verið snúið við, stöðugleiki
tryggður og grunnur lagður að nýju hagvaxtarskeiði, sem þegar er hafið.
Þetta
á við um mörg önnur mál svo sem lýðræðisumbætur, endurskoðun
stjórnarskrárinnar, endurskipulagningu stjórnkerfisins,
endurskipulagningu fjárhags heimila og fyrirtækja, varnarbaráttu fyrir
velferðarkerfið og fjölmörg réttlætis-og mannréttindamál.
Við
höfum komið heildarendurskoðun þjóðarinnar á stjórnarskrá Íslands á
dagskrá í fyrsta sinn. Umgjörð um starfsemi og fjármál
stjórnmálaflokkanna hefur einnig verið tekin í gegn og þar er Ísland
komið í fremstu röð meðal þjóða heims í stað þess að dvelja í
skammarkróknum með þjóðum þar sem spillingin þrífst, eins og viðgekkst í
valdatíð Sjálfstæðisflokksins.
Við höfum
stokkað upp starfshætti og skipulag Stjórnarráðsins og stofnanakerfis
ríkisins þar sem lærdómar rannsóknarskýrslunnar og krafan um aukið
hagræði og skilvirkara starf hafa verið innleiddir. Umfangsmestu
stjórnkerfisbreytingar ríkisins í sögu lýðveldisins eru staðreynd og
flokkspólitískri spillingu hefur verið úthýst við ráðningar í æðstu
embætti stjórnsýslunnar og dómstóla landsins.
Við
höfum unnið á öllum vígstöðvum að endurskipulagningu fjárhags heimila
og fyrirtækja, sem vegna hrunsins og gríðarlegrar skuldsetningar stóðu
frammi fyrir skuldafangelsi eða gjaldþrotum ef ekkert yrði að gert. Með
stórfelldum skuldaniðurfellingum, tugum milljarða í auknar vaxtabætur og
algerri umbreytingu á réttarstöðu skuldara hafa þúsundir heimila og
hundruð fyrirtækja náð að aðlagast aðstæðum og leysa úr vandanum.
Við
höfum háð mikla varnarbaráttu fyrir velferðarkerfið og kjör þeirra
verst settu enda eru útgjöld til velferðarmála hærri nú en þau voru á
hátindi góðærisins árið 2007, bæði sem hlutfall af þjóðarframleiðslu og í
krónum talið. Kaupmáttur hinna lægst launuðu er einnig hærri nú en hann
var á þessum árum og skattbyrðin lægri.
Við
höfum unnið markivsst að ýmsum réttlætis og mannréttindamálum sem
jafnaðarmenn og félagshyggjufólk hefur lengi barist fyrir. Ég nefni hér
afnám forréttinda alþingismanna og ráðherra til lífeyrisréttinda, bann
við vændiskaupum, ein hjúskaparlög, sanngirnisbætur fyrir misgjörðir á
heimilum fyrir börn, baráttuna gegn kynferðislegu ofbeldi og mansali,
aukinni þátttöku kvenna í ríkisstjórn, stjórnkerfinu og stjórnum
fyrirtækja en margt fleira mætti hér nefna.

 

Virðulegi forseti.
Við
tókum við þrotabúi frjálshyggju og græðgi eftir eitt mesta efnahagshrun
allra tíma. Verkefni ríkisstjórnarinnar hefur verið að vinda ofan af
hruninu og skapa forsendur fyrir framfarir. Ég fullyrði að á því sviði
hefur árangur náðst.
En ég er ekki ein um það
því eftir árangri okkar hefur verið tekið víða um heim. Ég nefni ummæli
Paul Krugman, Nóbelsverðlaunahafa í hagfræði. Í grein í New York Times í
sumar kallaði Krugman þróunina hér á landi efnahagslegt kraftaverk í
kjölfar hrunsins. Eins má vitna til mjög jákvæðra ummæla Joseps
Stiglitz, sérfræðinga Alþjóðagjaldeyrissjóðsins, OECD og ýmissa
greiningarfyrirtækja. Ég nefni hér ummæli danska hagfræðingsins Lars
Christiansen sem sagði í erindi sínu í gær að vorið væri svo sannarlega
að ganga í garð í íslensku samfélagi.
Já,
skjótt skipast veður í lofti. Íslenska þjóðin og stjórnvöld stóðu frammi
fyrir risavöxnu verkefni. Það varð að bægja frá þjóðargjaldþroti og
treysta hinn efnahagslega grundvöll og það hefur ríkisstjórnum mínum svo
sannarlega tekist að gera.
Okkur hefur tekist
að hemja óðaverðbólguna. Verðbólgan hefur lækkað um sextán prósentustig
í tíð minna ríkisstjórna. Stýrivextir hafa lækkað um 14 prósent og
gengi krónunnar er stöðugt.
Skuldatryggingarálag
hefur lækkað um 800 punkta, skuldir þjóðarbúsins hafa lækkað úr  210%
af landsframleiðslu  2008 í 57-82% við árslok 2010.  Stærri þjóðir með
fullt hús stiga er varðar lánshæfismat geta raunar ekki státað af betri
skuldastöðu.
Afgangur af viðskiptajöfnuði hefur aldrei verið meiri sem mun gera okkur auðveldara að losa um gjaldeyrishöftin.
Atvinnuleysið er vissulega enn of mikið en þó mun minna en spár sögðu til um og fer nú enn minnkandi.
Samdrátturinn hefur verið stöðvaður og greiningaraðilar eru einum rómi um að hagvaxtarskeiðið sé hafið.
Virðulegi forseti.
Það
hlaut að vera forgangsverkefni nýrrar ríkisstjórnar sem fékk hrunið í
fangið og með græðgisárin að baki að leiðrétta rangláta tekjuskiptingu
og verja kjör þeirra sem minnst mega sín. Þrátt fyrir stóraukið
atvinnuleysi vegna hrunsins voru hlutfallslega færri undir lágtekju- eða
fátæktarmörkum 2010 en árið 2007. Kaupmáttur lægstu launa hefur vaxið
um 4% frá febrúar 2009.
Ríkisstjórnin hefur
náð gífurlegum árangri í efnahags- og atvinnumálum. Allt sem ég hef
tilgreint hér að framan er til vitnis um það. Framundan eru krefjandi
verkefni í þeim efnum sem ríkisstjórnin er vel í stakk búinn til að
leysa. Að því er nú róið öllum árum að ná saman í kjaraviðræðum milli
launþega og atvinnurekenda.
Ríkisstjórnin er
að vinna að fjárfestingar- og hagvaxtaráætlum í samráði við aðila
vinnumarkaðarins sem gæti aukið hagvöxt hér á landi um u.þ.b. 2
prósentustig þannig að við gætum verið að horfa á hagvöxt á bilinu 4-5%.
Vonir standa til að auka megi fjárfestingar upp í um 20% af
landsframleiðslu, eða um allt að 200 milljarða á næstu þremur árum og
koma atvinnuleysinu undir 5%. Staðreyndin er sú að margvísleg verkefni
eru ýmist farin í gang eða  í góðum undirbúningi. En þetta veltur
vitaskuld á fjármögnun og því hvernig tekst til að lágmarka áhrifin af
Icesave málinu.
Virðulegi forseti
Árangur
ríkisstjórnarinnar undanfarin rúm tvö ár er óumdeilanlegur. Vantraust á
ríkisstjórnina vegna hans er ekki hægt að rökstyðja af nokkurri
sanngirni. Ég get hins vegar vel skilið að Sjálfstæðisflokkinn og gömlu
valdablokkirnar og hagsmunaaðilana þyrsti að komast til valda á ný til
þess að koma í veg fyrir að ýmis stór umbótaverkefni sem ríkisstjórn mín
vinnur nú að komist til framkvæmda.
Það
hefur ekki farið á milli mála að ýmsum hagsmunaöflum í samfélaginu líkar
illa að verið sé að breyta leikreglum samfélagsins í þágu
almannahagsmuna og leggja nýjar áherslur í umhverfis- og auðlindamálum
um sjálfbæra nýtingu og skilyrðislausa kröfu um að arðurinn af auðlindum
renni til þjóðarinnar sjálfrar.
Er kannski
staðreydnin sú Sjálfstæðisflokkurinn sé að reyna að koma ríkisstjórninni
frá til þess að koma í veg fyrir að endurskoðun þjóðarinnar á
stjórnarskránni nái fram að ganga? Ætlar Sjálfstæðisflokkurinn virkilega
að knýja fram kosningar nú, sömu daga og stjórnlagaráð er að hefja
vinnu sína við að endurskoða stjórnarskrána?
Er það
kannski líka svo að Sjálfstæðisflokkurinn sé að reyna að koma
ríkisstjórninni frá áður en hún leggur til grundvallarbreytingar á
fiskveiðistjórnunarkerfinu með almannahagsmuni að leiðarljósi?
Er
staðreyndin sú Sjálfstæðisflokkurinn sé að reyna að koma
ríkisstjórninni frá áður en vinnu við rammaáætlun um verndun og nýtingu
vatnsafls og jarðvarmasvæða verði lokið og ný lagaumgjörð um
orkuauðlindir og vatn nái fram að ganga ? Þarf bláa stóriðju- og
virkjanahöndin að komast að stýrinu án tafar ?
Er
ástæða kröfunnar um að ríkisstjórnin fari frá ef til vill sú að nú sjá
allir að erfiðasti hjallinn er að baki, sársaukafyllsti niðurskurðurinn
og óhjákvæmilegu skattahækkanirnar um garð gengnar og framundan jafn og
stöðugur hagvöxtur með auknum kaupmætti og bættum hag almennings ? Vilja
nú hundurinn og svínið gæða sér á brauðinu sem litla gula hænan bakaði
ein ?
Virðulegi forseti
Við
stöndum á tímamótum. Hrunið er að baki og við erum að opna nýjar dyr
til móts við nýja og betri tíma og vorið sem danski hagfræðingurinn
lagði áherslu á að væri framundan í íslensku efnahagslífi.
Það
er mikið umhugsunarefni að Sjálfstæðisflokkurinn skuli vilja efna til
kosninga nú þegar þjóðin þarf að þétta raðirnar til lausnar á
Icesave-málinu. Er þetta nú uppbyggilegt innlegg í þá stöðu sem við erum
í? Er það þetta sem við þurfum á að halda til að ávinna okkur traust
alþjóðasamfélagsins? Þurfum við virkilega á að halda pólitískri upplausn
ofaní efnahagslega óvissu? Telur Sjálfstæðisflokkurinn það virkilega
vera réttu skilaboðin nú til umheimsins?
Getur verið
að til þessar vantraustumræðu sé stofnað til þess að breiða yfir þá
óeiningu og það sundurlyndi sem nú blasir við í Sjálfstæðisflokknum?
Hæstvirtur forseti.
Ég
hef lagt á það áherslu nú þegar þjóðin hefur klofnað í afstöðu sinni
til Icesave-málsins að við sameinum um að taka málið úr átakafarvegi í
sáttafarveg.
Sú tillaga sem hér liggur fyrir að greiða atkvæði um gerir það svo sannarlega ekki.
Þeir
sem bera hag þjóðarinnar fyrir brjósti, þeir sem vilja sjá breytingar á
stjórnarskránni með aðkomu þjóðarinnar, nýtt fiskveiðistjórnunarkerfi,
réttláta nýtingu allra auðlinda og jöfnuð og velferð á öllum sviðum
samfélagsins hljóta að sameinast um að fella tillögu
Sjálfstæðisflokksins. Flokksins sem mesta ábyrgð ber á því hruni sem við
erum nú loksins að sjá fyrir endann á..

Site Footer