BITTER MOON

Stjörnubíó árið 1992.  Fígúrur á vegg, umluktar rauðu ullarefni. Þær voru þar og horfðu frá hlið með engum augum frá hvítu andlitinu. Órjúfanlegur hluti af salnum. Salnum sem var allt í senn dimmur, þungur og mettaður af lykt af poppkorni og blautum dúnúlpum. Herra og frú Kópral með hamraðari áferð. Munstruð til þessara örlaga sem hefðu alveg getað verið verri. Bíómyndin var Bitter Moon Eftirminnileg bíómynd.  Fjallar um par sem lendir í algerum ógöngum í tilfinningalífinu og kynlífinu og lífinu

Lesa meira

SÝSLUMAÐURINN TEKUR EKKI VIÐ KREDITKORTUM

Ég man tímana tvenna.  Ég man ryðguð hús í Skuggahverfinu, lamin af grenjandi rigningu.  Ég man rottugang á sama svæði og óttann við illkvendið Marzibil sem átti heima á hæðinni fyrir ofan okkur á Lindargötunni.  Ég man Breiðholtið byggjast upp og ævintýraheiminn sem var einhvernvegin lagður eins og rauður dregill fyrir framan okkur krakkana.  Ég man tár og hlátur.  Naglaspýtur, steypuklessur og þegar kókómjólkin var í þríhyrndum umbúðum. Lykt af nýþornaðri steypu í bland við blautt sag og tónarnir úr

Lesa meira

LAMBALÆRI Í SAMHENGI

Um helgina var lambalæri í matinn.  Við keyptum stórt stykki enda margir í mat.  Þetta var a.m.k  2,5 kg drellir frá einhverju frábæru býli.  Ég hef einhvernvegin forritað mig þannig að svona matur hljóti að vera mjög dýr enda er eiginlega alltaf verið að tala um verð á lambakjöti.  Þetta sem við keyptum var á sértilboði og kostaði eftir því sem næst verður komist 4300 krónur.  Ég er því miður ekki með kvittunina en þetta var keypt í Krónunni um

Lesa meira

SVEKKJANDI STAÐREYND

Það var myrkur úti þegar Jón Jónsson sá einhvern skríða á fjórum fótum undir ljósastaur og rótaði í grasi, velti við steinum, bograði og hnusaði.  Þegar Jón spurði manninn hverju þetta sætti, kom í ljós að maðurinn var að leita af lyklunum sínum.  Jón Jónsson bauð fram aðstoð sína og þeir leituðu nú tveir í grasinu fyrir neðan ljósastaurinn.  Leitin gekk illa og aldrei hringlaði í neinum lyklum.  Jón spurði þá hvort hann hefði örugglega týnt þeim þarna og svarið

Lesa meira

COSTCO Í ANNARLEGU SAMHENGI

Bókaflokkurinn Gulag eyjarnar eftir Aleksander Solzhenitsyn hefst á sögu sem tengist fangabúðakerfi Kommúnistaflokks Rússlands eiginlega ekki neitt. En samt alveg þráðbeint og inn að kjarna. Solzhenitsyn hefur söguna á umfjöllum um blaðagrein sem birtist sjálfsagt í Pravda, þess efnis að norður í Síberíu hafi þær spélegu furður gerst að mörg þúsund ára loðfílshræ hafi komið í ljós undan ísnum – og að fundarmenn hafi gert sér lítið fyrir og skorið hann í stykki, eldað og étið með bestu lyst. Lesendur höfðu

Lesa meira

ALTERNATIVE FACTS

Það hefur verið mjög merkilegt að fylgjast með straumum stjórnmálanna að undanförnu.  Það hefur að sama skapi ekkert verið gleðilegt.  Hérna á Íslandi er komið í ljós að mikilvægum skýrslum var stungin undir stól fram yfir kosningar.  Ísland er því miður orð á sér að vera spillt og í skýrslu frá Transparency International sem fjallar um spillingu meðal þjóða, má sjá að Ísland er eftirbátur hinna Norðurlandanna.  Á skýringarmynd hér fyrir neðan sést þetta vel. Svo eru það skelfileg tíðindi

Lesa meira

HVERNIG BREYTIST FÓLK Í NASHYRNINGA?

Árið 1959 var flutt leikritið Nashyrningarnir eftir Eugéne Ionesco.  Sagan er tiltölulega einföld.  Fólk í smábæ einum breytist smá saman í nashyrninga, nema söguhetjan Bérenger. Allir verða nashyrningar.  Fnæsandi, þykkbrynjaðir, einstrengdir, sterkir og óstöðvandi. Þetta leikrit er eitt af stóru verkum 20. aldarinnar í leikhúsritun og hefur eins og öll góð listaverk skírskotun til líðandi stundar. Nashyrningarnir hefur verið sýnt hérlendis og ég verið svo heppinn að sjá uppsetningu leikfélags MH á þar sem Benedikt Erlingsson átti stórleik.  Sjá ritdóma hér

Lesa meira

1991

Ég man eftir einu.  Ég man þegar ég var ungur maður einhversstaðar í Berlín meðan veggurinn umlukti borgina eins og risastórt piparkökumót.  Ég man veðrið og skrýtnu lyktina ofan í neðanjarðarlestastöðvunum.  Ég man techno, Tresor og lykilinn sem ég bar um hálsinn. Ég man líka samtal sem ég átti við konu einhversstaðar á bekk sem stóð á harðnarðri mold og fuglar tístu og flugu.  Ég man meir að segja hvað hún hét.  Hún hét Gudrun Fidler eða Friedler. Hún var

Lesa meira

LAUSN Á LÁGUM LAUNUM KENNARA

Kennarar eru alltaf óánægðir með launin sín.  Forustufólki kennara hefur ekki tekist að lyfta stéttinni upp og halda henni þar.  Eftir hverja samninga sem eru undirritaðir fer að halla á og sama ástandi kemur upp aftur og aftur. Það væri heillaráð ef kennarar hættu að tala um krónur og aura. Launaflokka hækkanir, fatapeninga og allar þær  undursamlegu gulrætur sem faldar eru inn í moðreyk nútíma stéttabaráttu. Kennarar ættu einfaldlega að krefjast að launin þeirra séu ákveðið hlutfall af launum alþingismanna.

Lesa meira

EKKI AÐ FARA AÐ GERAST

Ein helstu rök þeirra sem vilja ekki taka á móti flóttafólki og hælisleitendum, eru þau að fráleitt sé að hjálpa öðrum, þegar við getum ekki einu sinni hjálpað okkur sjálfum. Þarna er vísað í þá staðreynd að margir í algsnægtasamfélaginu okkar, hafa það bísna skítt.  Margir öryrkjar og aldraðir lepja dauðann úr skel. Það eru biðraðir eftir mikilvægum aðgerðum í heilbrigðiskerfinu okkar o.s.fr. Röksemdafærslan siglir svo áfram uns hún fær höfn í hugmyndinni um að við Íslendingar þurfum að taka

Lesa meira

Site Footer