Bragðgæði íslenska hestsins

Jónas Kristjánsson skrifar grein um mýkt í gangi hrossa. Ég tek undir orð Jónasar en vil bæta við að ég hef líka slæma reynslu af seigu hrossaketi. Keti sem er hvort í senn seigt og með illtyggjanlegum sinum. Hrossakjöt á að vera mjúkt undir tönn. Kjöt af sýningarhestum er alltof oft seigt.

Annars hef ég ólíkt Jónasi afar lítið álit á íslenska hestinum. Mér þykir hann alltof krúttlegur enda eru íslenskir hestar kallaðir „pony“ í Evrópu og eru notaðir í skemmtigörðum fyrir börn sem láta teyma sig. Einnig sem æfingahestar fyrir alvöru hesta. Ég hef séð hunda sem eru stærri en íslenski hesturinn.

Löggan hér í Svíþjóð er gjarnan á hestbaki og þvílíkir hestar!. Þeir svoleiðis gnæfa yfir mann! Ég sá lögreglukonur á svona skrýmslum um daginn og ég gapti. Ekki lokaðist á mér fæðuopið þegar taðop hestsins opnaðist. Svona hestar skíta taði sem er álíka stórt og mannshöfðuð!

Site Footer