EIMREIÐIN RYÐST ÁFRAM Í GEGNUM MOÐREIKIN. EINS OG BROTHAMAR INN I GUFUMÖKINN. LÆTI, ÝSKUR OG LYKT AF BRENDUM KOLUM OG SVITA

Ég skrifaði grein á vantrú.is og hér er hún komin á Eimreiðina.

Höfuðbeina- og spjaldhryggsjöfnun

Nýjasta æðið í óhefðbundnum lækningum er svokölluð höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferð. Meðferðin er fólgin í því að sjúklingurinn er látinn liggja á bekk meðan höfuðbeinasérfræðingurinn fer fimum höndum um höfuðbein og spjaldhrygg sjúklingsins. Lykilatriði er að beita ekki miklum þrýstingi heldur nota eins lítinn kraft og unnt er. Höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferð á að lækna allt frá lestrarörðugleikum til heila- og mænuskaða. Þar sem ég var nýbúinn að frétta af norskri rannsókn um gagnsleysi höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferðar, vakti þessi starfsemi forvitni mína. Ég kynnti mér málið og komst að óvæntri niðurstöðu.

I. Svikin vara.

Höfuðbeina- og spjaldhryggs jafnarar halda því fram að með höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferð sé hægt að lækna allt frá minniháttar kvillum til flókinna og illviðráðanlegra vandamála eins og mænuskaða. Þetta eru stórar fullyrðingar sem krefjast skoðunar. Hlutlausar rannsóknir hafa leitt í ljós að það er ekkert sem sannar ágæti höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferða. Norska rannsóknin leiddi það m.a. í ljós. Helsta gagnrýnin á höfuðbeina- og spjaldhryggmeðferð (fyrir utan gríðarlega óþjált heiti) eru eftirfarandi atriði:

  • “Cranal bone movement” fyrirfinnst ekki nema í börnum sem hafa ekki náð kynþroska. Hjá kynþroska manneskju er höfuðkúpan orðin föst og hörð. Ekki er mögulegt að hreyfa við stökum höfuðbeinum. Höfuðkúpan er eitt stykki í fullorðnu fólki. Höfuðbeinin hafa gróið föst saman. Þess ber að geta að “Cranal bone movement” er aðalforsenda þessara svokölluðu höfuðbeina- og spjaldhryggsvísinda.
  • “Cranial Rythm” er ekki til sem fyrirbæri. Rannsóknir hafa sýnt að þrýstingur í mænuvökva er fyrir tilverknað hjarta- og æðakerfis en hvorki vegna höfuðbeina- og spjaldhryggjar né stoðkerfis líkamans.
  • “Cranial Rythm” er ekki hægt að tengja við sjúkdóma. Enginn rannsókn hefur gefið til kynna að þrýstingur í mænuvökva tengist almennri heilsu okkar.
  • Svokallaðir “höfuðbeina- og spjaldhryggsjafnarar” geta ekki fundið út þrýsting í mænuvökva. Meintur “Cranial Rythm” finnst aðeins með flóknum tækjabúnaði. Manneskja sem hefur lokið nokkura mánaða námi getur ekki fundið slíkan þrýsting. Þegar “höfuðbeina- og spjaldhryggsjafnari” segist finna þennan þrýsting er sá hinn sami að fara með rangt mál.
  • Það þarf ekki mikla reynslu af lífinu og heilsufari fólks til þess að fatta að ofurnettar handayfirlagningar bæta hvorki né laga ástand á borð við heila og mænuskaða eða námsörðugleika eins og „höfuðbeina- og spjaldhryggsfræðingar“ halda fram.

II. Sjúku fólki seld varan.

Eins og alltaf í dæmi “óhefðbundinna lækninga” er kúnnahópurinn fólk sem hefur ekki fengið bót sinna meina hjá hefðbundnum læknum og leitar því á önnur mið í von um bata. Eins og heilbrigðiskerfið er rekið í dag þá eru læknar önnum kafnir og hafa ekki tíma til að sinna sjúklingum sínum eins og þeir sennilega vildu sjálfir. Margir sjúklingar þurfa oft bara að tala um bágindi sín. Þurfa að fá einhvern til að hlusta á vandamál sín. Þessu atriði geta læknar í dag sjaldnast sinnt vegna anna. Ímyndum okkur að manneskja komi til læknis vegna bakverks og fengi fulla klukkustund með lækninum sínum. Læknirinn skoðaði sjúklinginn, setti hann á bekk, tæki myndir, talaði um mikilvægi réttrar líkamsstöðu og mataræðis. Ímyndum okkur síðan að þessi læknir spjallaði lengi um mismunandi meðferðir og mælti með samblandið af lyfjatöku, léttri leikfimi, bættum svefnvenjum og nýju mataræði. Ímyndum okkur svo að þessi umhyggjusami læknir hringdi 2 dögum síðar í sjúklinginn sinn og athugaði hvernig meðferðinni miðaði. Sjúklingurinn mætir síðan vikulega í 8 vikur. Ætli sjúklingnum liði ekki barasta betur? Í þessu tilfelli er einhver sem sýnir sjúklingnum áhuga. Nokkuð sem heilbrigðiskerfið okkar getur í raun ekki gert vegna anna. Vestrænar lækningar hafa nefnilega aðgreint sjúkdóminn frá sjúklingnum mörgum sjúklingum til mikillar gremju. Fólk með verk í baki fer til læknis og er afgreitt á innan við 5 mínútum! Útskrifað með lyfseðil og 2000 krónu reikning fyrir komuna til læknisins! Mörgum þykir þetta frekar ómerkileg afgreiðsla miðað við þjáninguna sem bakverkurinn hefur valdið. Það er þarna sem óhefðbundnar lækningar virka best. Sjúklingurinn sjáfur fær þá athygli sem hann þarf. Sjúkdómurinn er hinsvegar óáreittur þrátt fyrir handayfirlagningar og léttan þrýsting á ennisblað.

III. Blekkjarinn blekktur.

Hið viðskiptalega snilldarverk í uppbyggingu s.k. “óhefðbundinna lækninga” er sú staðreynd að það eru ekki bara “sjúklingarnir” sem eru féflettir. Heldur einnig “læknarnir”. Flestar greinar óhefðbundinna lækninga bjóða upp á einhvers konar skóla þar sem almenningi býðst að ljúka prófi í viðkomandi lækningaafbrigði. Það eru því tiltölulega fáir sem hagnast verulega á óhefðbundnum lækningum. Það eru þeir sem reka svokallaða skóla og útskrifa nemendur í óhefðbundnum lækningum sem hagnast best á óhefðbundnum lækningum. -Það er verið að plata platarana! Það er kaldhæðnislegt að stærstu tapararnir í þessu apparati eru nemendurnir í þessum skólum. Þeir þurfa margir hverjir að kosta til umtalsverðum peningum í þetta tilgangslausa nám. Arómaþerapistar bjóða upp á skóla. Nám þar kostar uþb. 210 þúsund krónur auk efniskostnaðar sem er á bilinu 100 – 150 þúsund. Nám í smáskammtalækningum er ástundað hérlendis og kostar verulegar upphæðir. Nám í svæðanuddi er stundað af 2 félögum hér á landi. Það virðist því góður peningur í að “mennta” þá sem vilja útskrifa óhefðbundna lækna. Í dæmi höfuðbeina- og spjaldhryggjafnara sést vel að eftir nokkru er að slægjast því að nú er hægt að læra höfuðbeina og spjaldhryggsjöfnun á 2 stöðum og s.k. “Bowentækni” er hægt að læra á einum stað, en þessari Bowentækni er svipar mjög til höfuðbeina- og spjaldhryggsjöfnunar og er jafn gagnslaus. Ef skoðuð eru félagatöl höfuðbeina- og spjaldhryggsjafnara á Íslandi kemur í ljós að félögin tvö hafa samtals útskrifað um 400 nemendur á síðastliðnum árum. Ef hvert nám kostar um 250.000.- þá hefur þetta fólk greitt þessum höfuðbeinaskólum 100.000.000.- fyrir viðvikið. Bowentækni er ný á markaðnum en hefur þegar útskrifað 76 manns. Alls þurfa nemendur að klára 5 stig og verð fyrir gráðuna er ekki undir 250.000.-. Samtals hafa þessir nemendur því greitt a.m.k. 19.000.000.- Að námi loknu er þetta fólk hvatt til þess að sækja s.k. “framhaldsnámskeið” í faginu. Hvert aukanámskeið kostar á bilinu 50 til 150 þúsund. Stundum eru þessi námskeið erlendis og þá rýkur verðið upp. Nýjasta og sennilega ógeðfelldasta viðbótin við þetta peningaplokk eru sérstakar meðferðir ætlaðar börnum; Ungbarna heilun, ungbarna höfuðbeina- og spjaldhryggsjöfnun og ungbarna þetta og hitt. Allt er þetta kennt og nemendurnir herja síðan á foreldra veikra barna og að lokum þurfa börnin sjálf að upplifa þetta tilgangslausa hnoð. Það er örugglega stutt í að þá verði farið að bjóða upp á höfuðbeina og spjaldhryggsjöfnum fyrir aldraða, sem hefur sérstaka virkni gegn minnisglöppum og stuðlar að langlífi. Hvað með höfuðbeina og spjaldhryggsjöfnun gegn getuleysi? Er það ekki handan við hornið eða er það þegar komið? Það eru enginn takmörk fyrir græðgi þessara fúskara sem svífast einskis í þeirri viðleitni að græða fé. Það er ekki að undra að nafn regnhlífasamtaka óhefðbundinna lækninga er skammstafað B.I.G. eða Bandalag íslenskra “græðara”.

Ég hef mikið velt því fyrir mér hversvegna sumir styðja inngöngu inn í ESB og sumir eru algerlega á móti því. Ég hef ekki heyrt nein alvöru* rök fyrir því að standa fyrir utan ESB en rök þeirra sem vilja inngöngu eru góð og sterk.

Nú ætla ég að gefa mér það að andstæðingar ESB (á þingi) séu meðalsnotur og engir fábjánar. Þau hjóta því að sjá að við málstað þeirra blasa við veik rök. -En samt, ég endurtek: En samt, eru þau á móti ESB.

Hvað er það sem veldur þesssari afstöðu? Er það popúlismi? -Varla. Er það þjóðernishyggja. -Gæti verið. Er það ótti við útlendinga sem mögulega á rætur í nýfengnu sjálfstæði þjóðarinnar? -Sennilega.

Afstaðan gegn ESB er s.s byggð á ótta ef þessi aðleiðsla hjá mér er rétt.

Takið eftir ágætu lesendur, að rökin gegn ESB eru óttarök. „Við verðum gleypt“ og þvaðrið um „fullveldisafsal“ eru greinar af þessum (ótta)meiði.

Bara svona til að minna fullveldis-afsals-galarana á staðreyndir málsins þá er fullveldi Íslands í dag í skúffu hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum. Svo er þetta hugtak meira og minna gallað. Hugsanlega átti það við einhverntíman á 19. öld en alls ekki í dag. Þegar Svíar stóðu fyrir utan ESB á síðarihluta liðinnar aldar, var gerð einhverskonar árás á sænsku krónuna frá risastórum vogunarsjóðum. Afleiðingin var að sænska krónan hrundi. Hvar var fullveldi Svíþjóðar þá? Þeir réðu ekkert um framvinduna sem felldi krónuna þeirra. Það var meir og segja ekki neitt ríki sem „réðst“ á það heldur alþjóðleg fyriræki.

Þó að mér þyki rök ESB andstæðinga vera veik og málstaðurinn slakur, þá er það eitt í málflutningi þeirra sem veldur þvi að ég fæ svima og roða á bringu og innanverð lærin af eitómri undrun. Það er sú staðreynd að þessir nei-arar vilja heldur ekki einusinni að talað sé við ESB ti að fá úr því skorið hvað sé í boði. Hvað þá að þjóðin, meirihlutinn fái að hafa eitthvað að segja í því máli.

-Þetta er freklegur yfirgangur og á ekki að líðast.

Það hinsvegar, varpar ljósi á hve alvarlegum augum nei-arar líta á ESB. innganga eða viðræður ESB er í þeirra augum álíka og að Ísland fari aftur undir Danakonung. Þetta ættu þeir sem eru hlynntir inngöngu eða viðræðum við ESB að hafa í huga. Nei-arar líta á samstarf við ESB, hvað þá inngöngu sem samning við andskotann. -Og ömmu hans.

Ég er þess fullviss (og ætla í raun að rannsaka það) að nei-arar í röðum þingmanna eru fólk sem ekki hefur dvalið erlendis að neinu marki og að já-arar séu þvert á móti fólk sem búið hefur í útlöndum og á þá á ég við löndum ESB.

Ég er búsettur í ESB landi og fullyrði að Svíar eru ekkert með hugann við ESB þegar þeir vakna á morgnana. Þetta er bara SAMNINGUR sem landið gerði við önnur lönd. SAMNINGUR sem Svíar telja sig hag sínum betur borgið en að standa utan hans. Fullveldis-afsals-kórinn litur á þennan samning einhverjum öðrum augum. Sumir vita reyndar betur en ástunda hagsmunagæslu fyrir LÍÚ (Sjálfstæðisflokkur) meðan aðrir (VG) beita fyrst og fremst fyrir sig tilfinningarökum. Rökum sem ekki eru reist á neinu nema ótta við útlönd og reynslu- og samskiptaleysi við fólk af erlendu bergi

-o-o-o-

*Sjálfur menntamálaráðherra landsins, Katrín Jakobsdóttir nefnir dýraníð og það að jafnréttisbarátta ESB landa (fyrir utan Norðurlöndin) gangi hægt og „lýðræðishalla“ sem ég veit ekki hvað þýðir. Meira um það hér og hér og hér.

Ekki veit ég hvorir eru heimskari. Ríkisstjórin með að banni við það að léttklætt fólk ellegar alsbert dansi fyrir framan þá sem það vilja sjá.

Eða

Stórnarandstaða Framsóknarflokks sem vill ekki fara út úr herbergi í Alþingishúsinu sem þeim var úthlutað einhverntíman á síðustu öld.

Á meðan ríkir neyðarástand á Íslandi.

Menningarþátturinn Kobra var í sjónvarpinu í gær og umfjöllunarefnið stendur mér nærri. Ísland. Menning í eftirmála efnahagskrísu var eignilega þemað í þættinum og rætt var við fjölmarga listamenn.

Mest þótti mér um verð orð Steinunnar Sigurðardóttur tískuhönnuðar. Hún sagði að Ísland eftir hrunið yrði 150% betra en Ísland fyrir hrunið. Ég tek undir hvert orð.

Við vorum orðin kolvitlaus í fávitalegri efnishyggju.

Endilega kíkið á þennan þátt. Hann er alveg frábær.

Sjöundi kapítuli.

Járngerður Brynja kvaddi aldraða embættismanninn með virktum. Hann var nú stálsleginn og virtist fær í flestan sjó. Hann þakkaði Járngerði Brynju góðgerðirnar og sagðist mundu sakna rúmbaðanna. Járngerður Brynja vissi sem var að skarð þess aldraða yrði erfitt að fylla. Svo nánar og innihaldsríkar höfðu samverustundir þeirra verið. Kvöldinu áður hafði lagst inn með óstöðvandi blæðandi magasár ungur stúdent. Þetta var magur piltur, ljós yfirlitum og með greindarlegan vangasvip. Hann var afskaplega mælskur og talaði eingöngu í bundnu máli. Það þótti Járngerði mikill kostur enda afbragðs hagyrðingur sjálf og skaut jafnan inn vísum um atburði líðandi stundar þegar aðrir töluðu saman um fréttir dagsins á óhefluðu götumáli.Stúdentinn minnti Járngerði helst á fínlegan mjófættan vaðfugl. Hann var afskaplega hálslangur og í fjarlægð var auðveldlega hægt að taka feil á stúdentinum og sjaldséðri hegrategund.Hann var afskaplega mjóróma og það var rétt svo að Járngerður gæti greint orðaskil þegar hann mælti til hennar:
Sveinn ég heiti Sveinbjörnssonsveinsstauli

utan af landilegið hef ég lon og donleiður er pestarfjandi.Járngerður umvafði drenginn örmum og svaraði að bragði:Vökul augu vakta þigvinur því mátt trúaalltaf skaltu eiga migekki er ég að ljúgaSvo grannur var pilturinn að Járngerður átti í engum vandræðum með að bera hann fram á salernið þegar ekki var um að villast að drengnum var mál. Hún hefði vel getað skotrað til hans bekkeni en einhvernveginn taldi hún að hann hefði gaman af því að fá að sjá sig örlítið um á spítalanum. Hún bar hann jafnvel fram í býtibúr og kynnti piltinn fyrir morgunvaktinni.Engum kom á óvart þetta háttalag Járngerðar því alvanalegt var að sjá til hennar á göngum spítalans þar sem hún bar sjúklinga í eða úr aðgerð.Stúdentinn var svo máttfarinn að hann þáði með þökkum þegar Járngerður bauðst til að væta kringlubita upp í volgu kakói og borðaði kringluna með bestu lyst úr lófa Járngerðar. Þegar hún hafði komið honum aftur upp í rúm hafði hann á orði:Kringlubitinn kætti lundmeð kossi vil nú þakkaAftur kem ég á þinn fundog alheill gef þér pakka.Járngerður Brynja sem kallaði nú ekki allt ömmu sína viknaði við þessi orð stúdentsins og þerraði tár af hvörmum sér í sárabindi sem hún bar ávalt í vinstri vasa einkennisbúngsins. Stúdentinn ungi hafði sem betur fer liðið útaf og svaf svefni hinna réttlátu. Hann varð því einskis var sem var vel. Járngerður Brynja horfði á náfölt andlitið í kvöldskímunni og fann til undarlegrar samlíðunar með hinum unga viðkvæma stúdent. Það var eitthvað dýrðlegt, eitthvað annars heimslegt, við þennan unga skáldmælta dreng.
Járngerður Brynja tók á þeirrri stundu ákvörðun um að annast piltinn ein. Hún ein skyldi að gera honum til góða. Flausturslegt viðmót starfssystra hennar og gassalegur framgangurinn gætu hreinlega stuðlað að andlegu niðurbroti svo viðkvæmrar sálar. Það var þá sem Járngerður gerði sér ljóst að hún gæti ekki tekið sér sumarleyfi þetta árið. Það var ekki skemmtileg tilhugsun fyrir Járngerði að þurfa að útskýra fyrir gönguhópnum sem beið í ofvæni af tilhlökkun vegna fyrirhugaðrar ferðar að hún, þrautreyndur fararstjórinn, þyrfti enn og aftur starfa síns vegna að afboða þátttöku sína. Það var ljóst að Inúítarnir á Grænlandi yrðu að bíða komu Járngerðar Brynju enn um sinn.,,Á vaktinni“